Vertel … ~ Kan jij je ongelijk toegeven? ~

6. zo12nov17 v3-LDPI

TIP VOOR EEN LICHTER LEVEN

 

Als je ongelijk hebt

en je weet dat ook,

zeg dat dan gewoon.

 

Verontschuldig jezelf

en laat iedereen verder gaan met zijn leven.

Sta niet toe dat stomme dingen gaan woekeren.

We maken allemaal fouten

en we hebben allemaal wel eens ongelijk.

 

[85 manieren om je leven ECHT lichter te maken]

Kristi LeBlanc in Authentieke leiders, Echte leiders

 
Afscheid

6. zo12nov17 v3-LDPI

Al mijn hele leven vind ik afscheid nemen moeilijk. Afscheid

van mensen, van huizen, van banen, van plekken waar je

woont. Mijn echtgenoot zegt altijd: ‘Als het aan jou zou liggen,

zouden we nog in ons eerste huis wonen.’ Hij heeft gelijk.

Dit was zo, totdat ik een paar jaar geleden in een zakelijke

setting kennismaakte met Ted Troost, de bekende haptonoom.

Hij vertelde dat als hij iemand ontmoette, hij in gedachten

diegene welkom heette en direct daarna ‘tot ziens’ zei. Hij nam

reeds afscheid van de persoon die hij op dat moment ontmoette.

Op dezelfde wijze had hij dit ritueel toegepast bij de geboorte

van zijn kinderen. Ook die verwelkomde hij en hij liet ze op

hetzelfde bijzondere moment los.

 

Het zette mij aan het denken en ik besloot om het in diverse

situaties toe te passen. Mijn moeder is een ferme vrouw, maar

behoorlijk op leeftijd. Altijd heb ik gedacht dat ik geen leven meer

zou hebben als zij er niet meer zou zijn. Ik zou niet zonder haar

kunnen. Maar sinds ik dit ritueel in gedachten heb toegepast, in

alle liefde en met respect voor haar, voelt het anders. Niet dat ik

minder verdrietig zou zijn, maar het toekomstige afscheid voelt

lichter en draaglijker. Zo ook bij mijn kinderen. Op een feestje

hoorde ik laatst de drama’s die moeders met het legenestsyndroom

ervaren. Je hoort weleens: ‘Dochters hou je, zonen ben

je kwijt.’ Makkelijk zal het niet zijn, maar ik accepteer dat mijn

zoons op een dag zullen uitvliegen.

 

Van zakelijke relaties vond ik het eveneens

moeilijk om afscheid te nemen.

Soms heb ik jarenlang met veel plezier

met iemand samengewerkt. De trajecten

met mijn cliënten zijn intensief en

persoonlijk. Je weet van tevoren dat er

een afscheidsmoment komt. Ook bij hen

pas ik dit afscheidsritueel van Ted Troost

toe. Daarbij heb ik veel houvast aan een

uitspraak van de schrijver Paulo Coelho.

Ik citeer: When someone leaves, it’s because someone else is

about to arrive.’ Dit komt vaak uit. Als ik afscheid neem van de

ene klant, klopt de andere alweer aan. Als ik een project afrond,

ontstaat er ruimte voor een nieuwe, interessante opdracht.

Toen ik na twintig jaar afscheid nam van een vriendenclub,

kreeg ik de tijd en inspiratie om mijn boek te schrijven.

 

Paul de Blot schrijft over dit proces van loslaten:

Een crisis maakt een radicale schoonmaak mogelijk van vervuiling,

om de essentie te zuiveren en zo vernieuwingen mogelijk te maken.

Een crisis betekent loslaten van wat ons vertrouwd is en ons kan

verstarren. Alles kan veranderen en alles kan aangepast worden als

het nodig is, maar de essentie mag nooit verloren gaan. Dat is de

les van een crisis. Deze crisiswet geldt in heel het leven. In de herfst

sterft alles in de natuur af wat kan vergaan, bladeren vallen af en

verzwakt leven gaat dood. In de winter is alles wat niet wezenlijk is

schijnbaar dood. De essentie blijft en komt in de lente weer tot volle

bloei. Zo gaat het ook in onze ups en downs. Alles verandert voortdurend,

steeds sneller, en wie niet loslaat, blijft in de herfst steken en

komt niet meer tot leven. Wie vasthoudt aan succesformules gaat te

gronde, omdat de omgeving steeds verandert.

 

Zelf ervaar ik het leven als één groot onthechtingsleerproces:

loskomen van gewoontes, patronen, mensen, materie en je ego.

Ik leun steeds meer op mijn groeiende vertrouwen in het principe

dat je ‘eerst ruimte moet maken om het volgende te kunnen

ontvangen’. Het geeft me steun in het lastige afscheidsproces.

 

Laat jij gemakkelijk los?

 

Hanneke van Gompel