Het zwembad van Klaas
foto_Het_zwembad_van_Klaas_VERKLEIND

 Gouden inzicht 1: blijf dicht bij jezelf + gouden inzicht 5: leer van weerstand

 

 Een van mijn pittigste klussen in mijn managersloopbaan was de kwestie Klaas. Klaas was eind veertig/begin vijftig, een betrouwbare en rustige medewerker met een lange staat van dienst. In mijn team zaten consultants die ondersteund werden door een backoffice, waar Klaas deel van uitmaakte. Hij functioneerde al jaren niet zo goed. Zijn collega’s klaagden al langere tijd over zijn output. Een van de problemen was dat zijn Nederlands onder de maat was, waardoor zijn brieven naar klanten nooit zonder fouten de deur uitgingen. Niet handig voor een commercieel backoffice.

 

Ik had dit team overgenomen en besloot het functioneren van Klaas met hem te bespreken. Hij erkende de problemen wel en dacht geholpen te zijn met onder andere een extra cursus Nederlands. Daar steunde ik hem graag in. Na deze cursus, hulp van alle kanten en diverse gesprekken bleek zijn functioneren nog steeds niet te voldoen. Al die jaren had hij goede beoordelingen gehad van mijn voorgangers en ik wilde hem een lagere beoordeling geven.

‘Besef je wel wat je doet?’ vroeg mijn directeur. ‘Klaas zit in de ondernemingsraad.’ ‘Nou en?’ vroeg ik. ‘Als je iemand in de or een lagere beoordeling wilt geven, moet je bij de hoogste directeur toestemming vragen,’ zei hij.

Nee, hè, had ik weer ... Als net benoemde manager van een team zit je daar niet op te wachten. Maar van de andere kant: mijn voorgangers, de zachte heelmeesters, hadden stinkende wonden gemaakt. En ik was ervan overtuigd dat het niet goed was voor het bedrijf, niet voor de collega’s en met name niet voor Klaas zelf. Hij liep constant op z’n tenen. Dus trok ik de stoute schoenen aan en heb de beoordeling aangevraagd. Ik kreeg toestemming.

 

Het gesprek met Klaas volgde. Hij werd er verdrietig van en ik leefde met hem mee. ‘Beste Klaas,’ zei ik. ‘Soms zwem je in een bad van drie meter diep. Je voelt de bodem niet onder je voeten. Ik zie jou constant bijna verdrinken en iedere keer kun je net, met heel veel spartelen, je hoofd boven water houden. Om je te helpen, heb je extra zwemtrainingen gekregen, maar deze mochten niet baten. Ik zou je graag willen helpen door je te verplaatsen naar een bad van één meter diep. Dan voel je gewoon weer lekker grond onder je voeten en kun je in jouw eigen tempo, op jouw niveau functioneren. Ik deed hem een voorstel voor een andere baan binnen de divisie, waar zijn mindere taalvaardigheid geen issue was.

Zijn ego spartelde tegen en zijn weerstand openbaarde zich: zijn vader had vroeger bij hetzelfde bedrijf een hoge functie gehad. Hij wilde graag voldoen aan de ooit of misschien wel nooit besproken eisen/wensen van zijn ouders. Zijn angst om veroordeeld te worden als hij een ‘lagere’ functie zou aanvaarden kwam vrij.

Ik voelde met hem mee en besloot hem bedenktijd (gevoelstijd) te geven. Ook al voelde voor hem die nieuwe baan best goed en waren mijn intenties positief, je kunt iemand niet direct dwingen die intuïtieve gevoelens te volgen en zijn ego los te laten. Soms voelt het te beangstigend aan en is er tijd nodig voor acceptatie.

 

Hij nam de tijd, accepteerde zijn nieuwe baan en ik zag hem met de dag vrolijker worden. Ik voelde me dankbaar dat ik de kracht had gehad om vanuit mijn zorg door de weerstand heen te gaan, met als doel om voor Klaas een bijdrage te leveren aan zijn geluk. 

 

De Dalai Lama zei ooit: ‘Vergeet wie je dacht te zijn en accepteer wie je bent.’
Accepteer jij wie je bent?

 

De naam Klaas is veranderd

Hanneke is (management)coach, adviseur en geeft lezingen en workshops. Ze is schrijfster van het boek Van denken naar voelen.

Meer informatie, o.a. over haar Zeven Gouden Inzichten, vind je in haar boek of op haar website http://vandenkennaarvoelen.nl/ .

 
Geen hoofdkantoor
foto_-_geen_hoofdkantoor_VERKLEIND

 Gouden inzicht 6: Heb vertrouwen in je gevoel

 

Onlangs woonde ik een lezing bij van Annemarie van Gaal. Zij is een succesvolle zakenvrouw, ondernemer, uitgever, investeerder, schrijfster en moeder. Haar levensverhaal is een boeiend voorbeeld van een echte American dream: van secretaresse tot eigenaar van een Russisch uitgeversimperium.

 

Ze gaf de zaal tips voor succes. Eén van haar aanbevelingen was: geen hoofdkantoor! Vroeger was ze in dienst van VNU. Ze werkte in Rusland en had last van het hoofdkantoor, dat haar niet vertrouwde. Een voorbeeld dat ze noemde, was dat ze bij een declaratieformulier geen tankbonnetje had. Als ze in Rusland legaal wilde tanken, moest ze acht uur in de rij staan. Als ze bij een jongetje in de buitenwijken haar benzine kocht, was ze direct aan de beurt. Eén nadeel: geen declareerbare bon.

 

Voor mij was dit verhaal heel herkenbaar, ik heb zelf ook bij een multinational gewerkt. Bij de opzet van de IBM Business School, het interne opleidingsinstituut, ging ik als manager op zoek naar een ruimte om onze trainingen te geven. De ene optie was om hotels af te huren, de andere optie om zelf een pand te huren. We stuitten bij toeval (bestaat niet) op een mooi, landelijk gelegen monumentaal gebouw in het midden van het land. De toenmalige eigenaar wilde zijn opleidingsaanbod decentraliseren; wij gingen juist centraliseren. Een win-winsituatie. We sloten een mooie deal om hun pand te huren.

Maar toen kwam ons hoofdkantoor in Parijs hierachter. Wat wij wel niet dachten ... Ondanks de waterdichte businesscase van mijn kant (kwalitatief was het een fantastisch idee en qua kosten was het vijf keer goedkoper!), besloot de directie een soort intern rechercheteam op ons af te sturen. Verhoren achter gesloten deuren, manipulatieve vragen, dossiers die niemand mocht zien, dreiging met ontslag ... een proces waar ik niet vrolijk van werd. (En dat is nog zacht uitgedrukt. Ik heb destijds tranen gelaten van de spanning.) Uiteindelijk is het gelukkig met een sisser afgelopen en hebben vele medewerkers genoten van de trainingen in het landelijk gelegen pand.

 

Wat is dat toch, dat die hoofdkantoren hun mensen niet vertrouwen? Het belangrijkste kapitaal dat ze in huis hebben, kunnen ze alleen laten groeien en stappen laten zetten als het zich gesteund voelt. Laatst zei Guust Verpaalen (Leiderschap-alchemist) op een ondernemerscongres: ‘Zzp’ers, zelfstandigen zonder personeel, noemen zich ook wel eens Zonder Zeiken Presteren.’ Er ging een golf van herkenning door de zaal. Zou dit de reden zijn dat er zo’n explosieve groei is van het aantal zelfstandigen?

 

Natuurlijk zijn kaders van belang als je een bedrijf wilt runnen, maar als je je medewerkers optimaal hun bezieling wilt laten manifesteren, zijn ruimte en vertrouwen essentieel!

 

Hoeveel vertrouwen en ruimte krijg jij van jouw organisatie?

 

 

* Hanneke is (management)coach, adviseur en geeft lezingen en workshops. Ze is schrijfster van het boek Van denken naar voelen.

Meer informatie, o.a. over haar Zeven Gouden Inzichten vind je in haar boek of op haar website http://vandenkennaarvoelen.nl/ .

 
De eerste stap: over mijn angst heen
engel_verkleind_dec10

Een tijd geleden opperde een vriend het idee om te gaan twitteren en bloggen of columns te schrijven. Twitteren vond ik wel een idee, maar die columns grepen me naar de keel. Ik was net op reis ‘van moeten naar mogen’ en voelde een enorme druk bij het idee om iedere week of in een andere frequentie een tekst te moeten leveren. Het stemmetje van mijn ego zei: ‘Stel je toch eens voor dat je niets te melden hebt en je moet toch ...’ Een afschrikwekkend beeld.

Nu, een jaar later, hoor ik de roep van mijn lezers van mijn boek Van denken naar voelen om meer. Ik voel zelf ook de behoefte het vervolg van mijn hobbelige pad ‘van denken naar voelen’ met jullie te delen. Om te vertellen over de weg om naar de fluisteringen van mijn ziel te leren luisteren. Er volgden meer signalen op mijn pad. Mijn collega Franca sms’te me: ‘Ga weer schrijven!’ Ze had dit als een ingeving doorgekregen. Toen besloot ik om gehoor te geven aan de mooie impulsen die mij worden ingefluisterd door mijn ziel. Mijn geest heeft de keuze gemaakt om er gevolg aan te geven: Ik ga columns schrijven!

In de vervolgreis van mijn bewustwording kom ik wonderbaarlijke zaken tegen. Zowel bijzondere mensen als onvergetelijke gebeurtenissen uit het dagelijkse leven. Soms gaan mijn verhalen over anderen en soms over mezelf. De ene keer put ik uit de belevingen uit mijn werksituatie en de andere keer komen ze uit mijn privésfeer. Soms komen er gave dingen op mijn pad en af en toe kom ik minder leuke dingen tegen op mijn ontdekkingstocht. Zo nu en dan doet het pijn, maar regelmatig is het fijn.

Ik ben missiegedreven. Mijn missie is om mensen dichter bij zichzelf te brengen. Dat doe ik door mensen te inspireren met mijn verhalen. Die vertel ik via mijn boek Van denken naar voelen; de spirituele reis van een zakenvrouw, mijn lezingen, workshops en mijn praktijk voor coaching en dat wil ik vanaf nu graag aanvullen met mijn columns. Laatst zei een Amerikaans medium tegen mij: ‘In iedereen zit een engel. En jij bent de engel die bij anderen de engel in hun hart laat ontwaken.’ Die uitspraak emotioneerde me enorm. Dit engelenwerk doe ik graag om een bijdrage te leveren aan mooiere mensen in mooiere organisaties en een mooiere samenleving in een mooiere wereld.

Laatst las ik: Als een klein aantal mensen een nieuw bewustzijn aanreikt en hun overtuigingen en gedrag echt veranderen, is de verandering voelbaar in het totale massabewustzijn.

Als wij veranderen, verandert de wereld mee. Ik nodig je met al mijn liefde uit om met mij mee op reis te gaan.

Warme groet en fijne feestdagen, Hanneke

PS Vertrouwend op mijn ziel stap ik over mijn angst voor ‘moeten’ heen en daarom neem ik graag de vrijheid om de verhalen op mijn pad te laten komen vanuit een flow. Ze zullen gepubliceerd worden op mijn website www.vandenkennaarvoelen.nl en via bovenstaande RSS feed-button kun je je laten informeren als ik een nieuw verhaal publiceer. Steeds als een nieuw inspiratiemoment zich aandient, zal ik dat kenbaar maken via Twitter en Linkedin. Ik nodig je graag uit om je te verbinden via Twitter (Hannekeisis4u) en/of de groep ‘Van denken naar voelen’ op Linkedin. Ook ben ik vanaf nu vaste columnist voor Female Factor, de website voor zelfbewuste vrouwen.

 

(bron: Shakti Gawain)

 
<< Start < Vorige 1 2 3 4 Volgende > Einde >>

Pagina 4 van 4