Facebook: people/Hanneke-van-Gompel/100000107136004 Linked In: hannekevangompel Linked In Group: 2601493 Twitter: Hannekeisis4u

Via deze RSS feed-button kun je je laten informeren als ik een nieuw VDNV verhaal publiceer. Steeds als een nieuw inspiratiemoment zich aandient, zal ik dat kenbaar maken via Twitter en Linkedin. Ik nodig je graag uit om je te verbinden via Twitter (Hannekeisis4u) en/of de groep ‘Van denken naar voelen’ op Linkedin.

Blijf op de hoogte omtrend de verhalen van denken naar voelen.
Eten, bidden, beminnen

 

Gouden inzicht 1: blijf dicht bij jezelf + Gouden inzicht 4: luister naar de signalen op je pad

 

Toen ik mijn manuscript van Van denken naar voelen liet lezen aan een aantal mensen, zei iemand: ‘Jouw boek lijkt op Eten, bidden, beminnen.’

Ik liep achter, want ik was een van de weinigen die er nog nooit van gehoord had. Nieuwsgierig als ik was, kocht ik het boek. Maar ik schrok van het aantal pagina’s: 474. Ik moet eerlijk bekennen dat het hier nog ongelezen in de kast staat te pronken. Gelukkig was er de film, deze heb ik inmiddels gezien.

 

Eén ding zette me aan het denken ... Het boek is een absolute bestseller. Toen wij afgelopen zomer in Amerika waren, las ik in de krant USA Today dat Elizabeth Gilbert met haar boek nummer 1 stond bij de ‘The nation’s best sellers’. Al eerder, toen ik de recensies las, viel mij de enorme diversiteit direct op! De één vond het geweldig, in één adem uitgelezen, schitterend geschreven. En de ander vond het verschrikkelijk, oppervlakkig en niet doorheen te komen. De reacties waren zwart-wit; ik las weinig grijstinten.

 

Destijds schrok ik van de heftige kritieken die deze beststeller kreeg. Ik voelde een soort van ‘waar begin ik in godsnaam aan’. Er was veel weerstand op mijn pad gekomen voordat ik überhaupt een boek durfde te schrijven. Ik had me door mijn angst heen moeten slepen. De dag na het lezen van de recensies ‘daalde mijn les in’, soms heeft dat een nachtje nodig. Ik realiseerde me dat ik het niet voor iedereen goed kan doen! Maar in mijn zoektocht naar waardering is dat wel een heikel punt … Soms laat ik mijn feestje meer leiden door die ene persoon met kritiek, dan door die tien anderen die staan te juichen.

Totdat er onlangs een man op mijn pad kwam bij een lezing van mij. Deze oudere, grijze man gaf meditatiecursussen en hij gaf mij deze wijze les mee: ‘Ik richt mij alleen op die mensen die willen!’ Dit gaf me stof tot bezinning. Een paar weken later kreeg ik de volgende levensles, wederom van een scherpzinnige heer. Hij sprak me aan toen ik wat vertwijfeld was door het rumoerige publiek: ‘Jij weet zelf dat je een 9 hebt geleverd. Nu loslaten, want of je ze wel of niet geraakt hebt, dat ligt bij hen. En ik kan je verzekeren dat er vanavond een paar wakker liggen om dit nog eens te overdenken.’

 

Mijn volgende uitdaging in dit leven werd steeds helderder: ik mag vriendjes worden met mijn angst om veroordeeld te worden. Herkenning en acceptatie; ik moet vrede sluiten met deze kant van mij, zodat ik daardoor niet geraakt wordt en mij volledig kan richten op die mensen die geïnspireerd willen worden.

 

Later mailde ik naar de persoon die mijn inhuurde voor die lezing: ‘Wil je s.v.p. die man die links vooraan zat met een donkerblauw pak, bril en wit overhemd, namens mij ontzettend bedanken voor zijn wijze woorden. Hij was voor mij een boodschapper. Wat iemand ook vindt van mij, mijn boek of mijn werk, dat ik dicht bij mezelf mag blijven. Hij kwam precies op het goede moment en met de juiste boodschap op mijn pad.

 

 

Het enige wat ik nodig heb, is mijn eigen waardering,

mijn eigen respect en mijn eigen liefde.

Edith Hagenaar

 

Laat jij je leiden door de waardering van anderen of door je eigen inzichten?

 

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen